Mimoun (31), Jongerenwerker

Mimoun stoomt jongeren klaar voor een volwassen leven

Zelf was Mimoun Ben Aïssa (31) helemaal geen studiebol. Ooit was een professionele voetbalcarrière dichtbij. Hij koos echter met hart en ziel voor het ambulante jongerenwerk. Hij vormt de schakel tussen jongeren die worstelen met het dagelijks leven en de relevante instanties.

Het klinkt als een jongensdroom: tussen zijn twaalfde en vijftiende trainde Mimoun dagelijks bij de jeugd van Sparta. Hij had talent en zou het vast ver gaan schoppen als profvoetballer. Maar de blessure van zijn broer doorkruiste diens voetbalcarrière en zette Mimouns vader aan het denken. “Het leek mijn vader verstandiger als ik een opleiding zou voltooien,” vertelt Mimoun. “Uit het buurthuis waar ik vroeger kwam, kende ik een jongerenwerker. Ik zag hoe hij het respect van de jongeren had verdiend en dat hij echt iets voor ze kon betekenen. Dat wilde ik ook.”

PlayStation-en
Dus zette Mimoun zijn aversie tegen de schoolbanken opzij en ging SCW studeren aan de ROC Leiden. Met veel flair organiseerde Mimoun als vrijwilliger sport- en spelactiviteiten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij na zijn studie direct aan de slag kon als ambulant jongerenwerker. “Het werk in Rotterdam was best heftig; ik had te maken met Antilliaanse en Marokkaanse crimineeltjes in-de-dop, maar ik sta sterk in mijn schoenen en kreeg veel met ze voor elkaar.
Ik heb een sterke babbel. Voor het werk op straat is het belangrijk om een goed contact met de jongeren op te bouwen, hun vertrouwen te winnen. Als jongeren overlast geven, hebben ze vaak te weinig leuke dingen te doen. Maar ik stimuleer ze vooral om die zélf te organiseren. Ook nodig ik ze uit om naar het buurthuis te komen, om bijvoorbeeld samen koffie te drinken of te PlayStation-en.”

Alcohol- en drugsgebruik
Toen Mimouns functie in Rotterdam werd wegbezuinigd, solliciteerde hij bij Sociaal Cultureel werk Leiderdorp naar een soortgelijke baan. Inmiddels is hij hier anderhalf jaar ambulant jongerenwerker. “De problematiek is hier anders, de jongeren zijn anders. Het zijn niet zozeer achterstandswijken, maar gezinnen waar de ouders te weinig aandacht voor hun kinderen hebben. Gevolg: alcohol- en drugsgebruik, huiselijk geweld. Ik luister naar de jongeren en help ze op weg bij problemen: met school, werk, huisvesting, geld. Ik heb goed contact met de wijkagent, de gemeente en met de hulpinstanties. Eigenlijk stoom ik ze klaar voor een volwassen leven.”