Bruggenbouwer tussen wijkculturen
Youssef Yaghdi, werkt en woont in de Amsterdamse wijk Osdorp. Vanuit Welzijnsorganisatie Impuls is hij projectleider van Osdorp actief. Hij probeert sociaal zwakkere groepen actiever te betrekken bij de buurt. Er leeft veel oud zeer in Osdorp, en Youssef probeert dagelijks de verschillende culturen met elkaar te verbinden. En met succes, want Youssef was vorig jaar ‘Osdorper van het jaar’.
Youssef woont vanaf zijn elfde in Nederland. Na vijftien jaar in een bedrijf te hebben gewerkt, moest hij zijn baan opgeven en zoeken naar een nieuwe uitdaging. Die vond hij in zijn eigen wijk Osdorp. Al jaren was hij daar een soort raadgever voor de wijk. Buurtbewoners vroegen hem vaak om hulp. Bijvoorbeeld als er een moeilijk formulier moest worden ingevuld, of om samen naar het UWV te gaan voor een uitkering. Impuls vroeg hem om buurtcontactfunctionaris voor Osdorp te worden.
Voor wie werk jij?Youssef: “Ik ben zelf van oorsprong Marokkaans, en dus heb ik veel contacten met de Marokkanen in Osdorp. Een aantal jaar geleden was de Marokkaanse gemeenschap erg geïsoleerd geraakt. Door veel teleurstellingen op persoonlijk vlak en op het werk, kregen mensen minder vertrouwen in hun toekomst. De lokale politiek wekte nogal eens verwachtingen die niet waar werden gemaakt. Omdat de vragen van de bevolking soms werden genegeerd, werd de drempel om iets samen te doen steeds hoger. Als de gemeente toen iets organiseerde,kwam er vaak niemand opdagen.”
Hoe heb jij dat aangepakt?“Ik had natuurlijk al een netwerk, en al doende kreeg ik steeds meer te doen, van twee kanten. Want toen ik er een keer voor gezorgd had dat een groep Marokkanen een voorlichtingsbijeenkomst bijwoonde, wisten ook instanties mij te vinden. Door dit project kan ik meer doen voor de mensen om me heen.”
Geef eens een voorbeeld?Youssef: “Een Marokkaanse buurtgenoot vroeg mij eens: hoe moet ik vader zijn in dit land? Wat moet ik wel en wat moet ik niet doen? Ik ben toen begonnen met de cursus Man, Gezin, Maatschappij. Deze cursus is gericht op mannenemancipatie en wordt door Movisie, Vizion en Impuls in een landelijk project aangeboden. Het moeilijkste is om de deelnemers te werven. Ik heb advertenties in lokale kranten laten zetten, 200 flyers gemaakt, die iemand eigenhandig heeft verspreid, en dan is er natuurlijk mond op mond reclame. Ik kom regelmatig in de moskee of op straat mensen tegen, die ik aanspreek. Ik heb nu negen vaders die mee willen doen.”
Gaat het alleen om Marokkaanse mannen?
“Wat ik doe is voor iedereen, maar er komen veel Marokkaanse mannen op af. Ik heb ook een andere mannengroep. Ze zijn vaak arbeidsongeschikt of langdurig werkloos, en willen daar zelf wat aan doen. Het begint met een heel eenvoudige doelstelling: een gelegenheid om elkaar te ontmoeten en dan actief dingen gaan doen. Ze stellen zich allemaal een persoonlijk doel. De een wil werk leren vinden, de ander wil leren hoe hij een dramacursus moet geven voor jongeren. Veel mensen weten niet hoe ze dat moeten aanpakken. Ik probeer dan in die cursus informatie te geven, belemmeringen op te heffen.”
Waar ben je trots op?Youssef: “Eerst hadden we geen vaste ruimte. Nu is er een gebouwtje met een paar kamers. Een daarvan hebben we echt heel mooi ingericht, zodat mensen zich daar thuis voelen. Daar geven we ook cursussen. Zoiets is voor de mensen heel zichtbaar, je laat zien dat je wat doet, en dan komt er meer vertrouwen om mee te doen. Er zijn nu oudere mensen die speciaal hier naartoe komen voor computerles of een voorlichtingsavond. Daar ben ik wel trots op.”
Je bent heel enthousiast, wat is jouw drijfveer? Youssef: “Ik vind het belangrijk om iets te kunnen betekenen voor een ander. Wat ik weet wil ik doorgeven, om andere mensen te helpen. Als zo iemand blij wordt, ben ik ook blij. Werken in mijn vrije tijd maakt mij niet uit. Soms vragen mensen me (lachend): waar haal je de tijd vandaan? Maar ik woon ook in Osdorp. Mijn werk is mijn buurt, dus ik ben dichtbij mijn gezin. Ik kan ze bijna altijd zien als ik wil.”
Ben je hier ooit echt klaar?Youssef: “Nee. Er zijn altijd mensen met problemen. Je bent nooit klaar. Maar als je dit goed wil doen, moet je het belangeloos willen doen. En om bijvoorbeeld Marokkanen te bereiken, moet je bijna wel een Marokkaan zijn. Veel Marokkaanse kinderen begrijpen hun eigen ouders al niet, en niet alleen vanwege de taal. Je moet de cultuurverschillen ook kennen.”
Wat adviseer je mensen die dit werk willen gaan doen?“Je moet het vertrouwen van de mensen proberen te winnen. Niet door te praten maar door te laten zien dat je goede bedoelingen hebt. Mensen zijn voorzichtiger geworden, dus je moet goed naar hen luisteren en proberen echt iets te betekenen. Zolang het vertrouwen er niet is, zal het moeilijk worden. En daarnaast (weer uitbundig lachend) moet je heel, heel veel geduld hebben.”
>> meer verhalen van collega's
